Zamanla aslında yaşadığım şeyin sadece boşanma değil, yıllardır biriktirdiğim duygularla da ilgili olduğunu fark ettim. Seanslarda, hem öfkemin hem de kırgınlığımın altında başka şeyler olduğunu gördüm. Şimdi geriye dönüp baktığımda, ilk başta direndiğim şeyin aslında bana ne kadar iyi geldiğini anlıyorum. Hâlâ bazı şeylerle baş etmek zor ama artık kendimi yalnız hissetmiyorum.

Terapiye ilk geldiğimde ne anlatacağımı, nereden başlayacağımı bile bilmiyordum. Terapistim çok sakin ve anlayışlı bir şekilde süreci yönetti. İlk başta sadece ‘anlatmak’ bile bana iyi geldi. Zamanla seanslarda çocukluk dönemimden kalan bazı kalıpları, kendi kendime farkında olmadan yüklediğim baskıları görmeye başladım. En çok çalıştığımız konulardan biri kendime karşı daha şefkatli olmayı öğrenmekti.

Her seans, kendi içime tuttuğum bir ayna gibiydi. Bazen zorlayıcıydı ama bu zorluklar sayesinde duygularımı bastırmak yerine onları anlamayı öğrendim. Şu anda hâlâ terapiye devam ediyorum ama artık her şey beni yormuyor; kararlarımı alırken daha netim, en önemlisi de artık kendimi eskisi kadar yargılamıyorum. Bu süreçte bana eşlik eden terapistime ve merkeze minnettarım. Kendimle kurduğum ilişki değişince her şey değişti.